મહિલા દિવસ #International Woman's Day

 

મહિલા દિવસનો મહિમા

 

8મી માર્ચ આવી અને મહિલા દિવસની શુભેચ્છાઓનો વરસાદ ચાલુ થઇ ગયો....આખું વર્ષ જે યાદ ના કરતુ હોય, એ પણ આ દિવસની શુભેચ્છાઓ તો આપે જ છે...સારું છે..એક દિવસ તો સન્માનથી યાદ કરે છે બધા...

પણ અહીં પ્રશ્ન એ થાય છે કે જો એક દિવસ સન્માન આપવામાં વાંધો નથી તો પછી બાકીના 364 દિવસ કેમ નહિ ?  આપણે બધા જ જાણીએ છીએ આપણી લાઈફમાં 'નારી' નું શું સ્થાન છે.  "માં" વિના  આપણું અસ્તિત્વ શક્ય જ નથી આ પૃથ્વી પર.  આપણા જીવનમાં અને આજુબાજુ ઘણી એવી સ્ત્રીઓ છે, જે કોઈને કોઈ રીતે આપણી સાથે જોડાયેલી છે...એ બહેન હોઈ શકે, પત્ની હોઈ શકે, મિત્ર હોઈ શકે.  આ બધા જ આપણા જીવનના એવા સ્ત્રીપાત્રો છે કે જેમના વિના પણ આપણી લાઈફ અધૂરી જ છે. એવી એક કલ્પના પણ અસહ્ય લાગે કે જેમાં "નારી" ના હોય.  અરે આંખ બંધ કરીને ભગવાનને યાદ કરીએ તો પણ જે સ્વરૂપ આંખ સામે દેખાય એ પણ કોઈ દેવી જ હોય છે, જે "નારી" છે. ધરતી પાર આવ્યા બાદ સૌથી પહેલો ચહેરો દેખાય તે પણ "માં" અને જીવનમાં ક્યારેક કોઈ ક્ષણે દુઃખ થાય કે ઠોકર વાગે તો પણ "ઓ માં" એવું જ અનાયાસે બોલાઈ જાય છે.

તો શું સ્ત્રીને "મહિલા દિવસ" ની શુભેચ્છા આપવાથી એ એમ્પાવર થઇ જાય છે ? તો જવાબ છે "ના".  તો વુમન એમ્પાવરમેન્ટ કઈ રીતે શક્ય છે ?  સારું શિક્ષણ, સારી તકો અને જીવનની દરેક ક્ષણને "પુરુષ" સમોવડી તકો આપવી. હા, એક રીતે આ વુમન એમ્પાવરમેન્ટ થયું અને આ રીતે હવે સમય બદલાયો છે અને આ બધી તકો મોટાભાગે સ્ત્રીઓને મળતી જ હોય છે.  તો, "મહિલા દિવસ" કઈ રીતે ઉજવવો ? 

ઘરના મહત્વના નિર્ણયોમાં સ્ત્રીનો મત જાણો 

ઘર અને પરિવાર સિવાય પણ સ્ત્રીની પોતાની કઈ ઈચ્છાઓ અને શોખ હોય છે, એને પણ સમય આપો.

ઘરના સભ્યોની કાળજી લેવામાં સ્ત્રી પોતાની કાળજી લઇ શકતી નથી, ક્યારેક એને પણ પૂછો "તને કેમ છે". 

પરિવારને ભાવતું ભોજન બનાવી અને જમાડવામાં સ્ત્રીને સંતોષ મળે છે, પણ ક્યારેક એને પણ પૂછો "તને શું ભાવે છે".

પરિવારના દરેક સભ્યની તબિયત સાચવવામાં "નર્સ" બની જતી સ્ત્રી પણ ક્યારેક બીમાર હોઈ શકે, એને પણ આરામની જરુર  હોય છે.

"ઘરની નારી" ને Taken for Granted" ના લો. એને પણ એ વાતનો અહેસાસ કરાવો  કે એ પણ "ઘરની અત્યંત   મહત્વની પિલર" છે અને આ જ સાચા અર્થમાં "સ્ત્રી સશક્તિકરણ" છે અને સાચા અર્થમાં "મહિલા દિવસ" ની ઉજવણી છે. 

"નારી" ને સન્માન આપીને અને તેના કામની યોગ્ય કદર  કરીને સાચા અર્થમાં દરેક દિવસ મહિલા દિવસ બની શકે છે અને આ તો રોજિંદી લાઈફમાં થવું જોઈએ.  "સ્ત્રી" એટલી સરળ છે ને કે સારા બે શબ્દો અને પ્રેમથી આપેલી 2 મિનિટ પણ એના માટે "સન્માન"થી વિશેષ છે.  તો, આવો સંકલ્પ કરીએ, દરેક દિવસને "મહિલા દિવસ" બનાવીએ બસ પ્રેમ અને સન્માનની નાની ભેટથી.

Happy Woman's Day to all. 

#International Woman's Day  

વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ

 21 ફેબ્રુઆરી "વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ" તરીકે ઉજવાય છે. પણ તમને અને મને આ પ્રશ્ન તો થાય જ છે કે કોઈએક જ દિવસે માતૃભાષા દિવસ ઉજવવો કેમ પડે ?  જે માતૃભાષા આપણા રોજિંદા જીવન સાથે જોડાયેલી છે, જે આપણી સવારથી રાત સુધી ઘરમાં બોલાય છે, એને આપણે એક દિવસ ખાસ કેમ યાદ કરવી પડે ?

આ માટે પણ કોઈક અંશે આપણે જ જવાબદાર છીએને....અંગ્રેજી મીડીયમ અને પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના આંધળા અનુકરણમાં આપણે "અંગ્રેજી" બોલવાનું જેટલું ગૌરવ લઈએ છીએ, એટલું ગૌરવ માતૃભાષા આવડવાનું અને બોલવાનું કેમ નથી લેતા ? ઘરની બહાર નીકળીએ અને જો કોઈ અજાણ્યું માણસ બહાર મળે તો આપણે તેમની સાથે માતૃભાષામાં વાત કરીયે છીએ ? આપણે ચાલો ગુજરાતની જ વાત કરીયે. મોટાભાગે બહારના જે લોકો અહીં આવીને વસ્યા છે, એ પણ ગુજરાતી સમજતા થઇ ગયા હોય છે, તો પણ આપણે ઘરની બહાર નીકળીએ એટલે હિન્દી કે અંગ્રેજીમાં જ વાત કરીયે છીએ. અરે ભાઈ હવે સમજાયુ એક દિવસને "માતૃભાષા દિવસ" કેમ ઉજવવો પડે છે. 

આપણે ગુજરાતી થઇને જો ગુજરાતી બોલવાનું ગૌરવ ના લઇ શકીયે, તો પછી આપણે આવા દિવસો ઉજવવા પડે.  અને આ લોકો જ વિદેશ જઈને કોઈ "આપણું" મળી જાય,  "માતૃભાષા" માં વાત કરવાવાળું મળી જાય અને જે ખુશીથી મળતા હોય - એજ દર્શાવે છે આપણી માતૃભાષા આપણને કેટલા જલ્દીથી જોડી દે છે એકબીજા સાથે. 

 "માં' ,  "માતૃભૂમિ" અને "માતૃભાષા" ત્રણેય સ્ત્રીલિંગ માં જ બોલાય છે, કેમ ખબર છે ?  કારણકે આપણને આ ત્રણેય હંમેશા  મમતા આપે છે. સૌથી વ્હાલી "માં" અને "માં" જેવો પ્રેમ માતૃભૂમિ અને માતૃભાષામાં જ મળે છે. આપણને વિચારો અને સ્વપ્ન આપણી પોતાની ભાષામાં જ આવે છે.  સર્જનાત્મક વાતની કે લાગણીની રજુઆત જે અંદાજથી પોતાની માતૃભાષામાં કરી શકાય એ કદાચ બીજી ભાષામાં ના જ થઇ શકે. 

ચાલો ત્યારે આપણે તો રોજેરોજ "માતૃભાષા દિવસ" છે....આજે તો એક નિમિત્ત બનાવ્યું છે આ વાત સમજવા માટે....  મને ગુજરાતી હોવાનું ગૌરવ છે અને એટલે જ આજના દિવસે મારી માતૃભાષા "ગુજરાતી" માટે જ લખ્યું છે.

"જ્યાં જ્યાં વસે ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત"

Monologue : Mother Earth

 

Monologue : Dhara / Dharti

 

हेलो,  मैं  धरती हूँ. 

आज मैं खुश भी हूँ और दुःखी भी. 

खुश इसलिए, क्योकि अभीभी मेरे कुछ संतान मेरे बारेमे सोचने के लिए, मेरी देखभाल रखने के लिए वक्त निकालते है. और दुःखी इसलिए, क्योकि मेरे कुछ संतान ऐसे भी है जिनके लिए मेरा उपयोग करना उनका हक़ जरूर है, लेकिन मेरे प्रति उनके फर्ज तो उन्हें याद भी नहीं आते.

मैं  तो ये चाहती हु कि मेरे सारे  संतान हमेशा खुश रहे. उनको कोई तकलीफ का सामना नहीं करना पड़े. लेकिन कहीं न कहीं विकास की अंधी दौड़ में मुझे भूल रहे है. सभ्यता (सिविलाइज़ेशन) के नाम पे कॉन्क्रीट के जंगल खड़े कर रहे है, पेड़ पौधे काट रहे है, नदी और सागर तक को भी नहीं छोड़ रहे.

अरे ये पेड़, पौधे, जानवर, नदी, जंगल ये सब भी मेरे ही संतान है. उनके लिए भी तो जीवन जरूरी है. अगर इंसान ये भूल जायेंगे तो उनकी भी तकलीफे बढ़ेगी ही. बाढ आना, सूखा पड़ना, समुद्रमे चक्रवात आना, भूकंप आना, ये सबके लिए जिम्मेदार कहीं  न कहीं ये इंसान ही है. क्योकि ये सब प्रकृति का संतुलन बिगड़ने के कारण ही हो रहा है.

अगर यही चलता रहा तो मेरे ऊपर जो जीवन आप सब जी रहे है, वो जल्द ही खत्म भी होगा. 

हिमालय भी मुजमे है, और पवित्र नदी गंगे भी. ...... अरब सागर भी मुजमे है और चन्दन के घने जंगल भी...

ये सारी जगहों पे जाना सबको अच्छा लगता है...तो क्या इन सबको बचाना आपका फर्ज नहीं है ?  सोचो और इस दिशा में कुछ करो. 

"जननी, जन्मभूमिश्च , स्वर्गादपि गरीयसी. "

माँ और मातृभूमि, दोनों का दर्जा स्वर्ग से भी ऊपर होता है.

तो अगर आप को मुझे स्वर्ग बनाना है तो कुछ कदम उठाने पड़ेंगे.

तो क्या, आप अपने छोटे छोटे प्रयास से मेरी मदद करेंगे ?

आप चाहे तो बहोत कुछ कर सकते है.

जैसे,  जहॉ तक हो सके, ज्यादा से ज्यादा पेड़ पौधे लगाए,

हो सके तब तक सायकल का उपयोग करे ताकि प्रदुषण कम हो... ईंधन की बचत हो.. खेती में जैविक खातर का उपयोग करे..... प्लास्टिक का उपयोग ना  करे..... पानी का व्यय न करे... बिजली का उपयोग संभलकर करे... सौर ऊर्जा का उपयोग करे.... और भी बहोत बातो का ख्याल रख के आप मुझे मेरे मूलतः स्वरूप में ला सकते है...

इससे जंगल भी बचेंगे और, बिन मौसम की बारिश भी नहीं होगी.  "ग्लोबल वॉर्मिंग" की  हानिकारक असर से बचने के साथ साथ  प्रकृति का संतुलन भी बना रहेगा.

माँ की ख़ुशी हमेशा उसके संतान की ख़ुशी से जुडी होती है.  अगर मेरे सारे संतान खुश, तो  मैं भी खुश.

ये, आकाश, वायु, जल और अग्नि  - मुझमे ही समाये है.... 

क्योकि, हम सब भी ये प्रकृति के ही संतान है.....

 

Passion to Profession

 

I have an Idea, which can lead to a Business.....

 

This can be a line of many aspiring graduates,  students,  or enthusiastic youth.  Yes, you are reading it right.  Now a days,  it is very popular and bit simple to 'start your own business' OR 'convert your idea into your business'.  We call it start up. 

 

So, how a startup come up ?  Its basically a solution to any existing Problem, one or more facing into our life. Yes, its a solution to any problem statement.  If you have such things in your mind, you also can have your own START UP.  Simple is "Convert your PASSION into your PROFESSION".

 

First question will come to your mind is 'will my idea work' ?  Where will I get funds for my idea execution ?  and many more questions.  Yes, Modi Government has given one slogan "Make in India" and for this Govt. has started SSIP program.  (Student Startup and Innovation Policy).  So one can get basic funding to make prototype and test case to execute the idea.  So do not worry.  It is possible even if you are studying.  

 

One will ask "How can we get the Idea? "  This will be your Inner Sense. But let's make it easy.  Now a days, A program comes on Sony TV. Its "Shark Tank", in which a various vertical startup comes with their funding requirement and the Shark Tank (Angle Investors) listen to their ideas and if that clicks to them, they will spontaneously offer the funding to your Startup.   Isn't it Simple ? If yes, then What are you waiting for ? 

 

Start visualizing your Passion and make it your Profession.  Hurry up....Still you have any queries, do not hesitate to write me back for guidance on - ilagohel1975@gmail.com

#Startup   #SonyTV   #SharkTank  #SSIP  #MakeinIndia 

જિંદગી

 કોઈ મનથી કરે એવા વ્હાલને શોધું છું,

કોઈ હકથી પૂછે એવા સવાલને શોધું છું.

મારા પ્રત્યેક શ્વાસમાં 'વિશ્વાસ' ને શોધું છું, 

નિરાશામાં પણ આશાનું એક 'કિરણ' શોધું છું.

જિંદગીની રમતમાં ક્યાંક હાર દેખાય છે, 

એ હારમાંથી જીતનાર 'વિશ્વાસ' ને શોધું છું.

જાણું છું કે ઝાંઝવાના જળ જેવી છે જિંદગી, 

છતાં પણ સ્પર્શી શકાય એવી 'પળ' ને શોધું છું.

આ નભ, આકાશ ને કણકણમાં શોધું છું, 

બસ મળે તારો સંગાથ એ જ 'પળ' ને શોધું છું.

ખીલતા ફૂલના ઉપવનમાં સુવાસ શોધું છું,

જીવનને મહેકાવતા એ 'ઉપવન' ને શોધું છું.

મારા દરેક શ્વાસ માટે ઉલ્લાસ શોધું છું,

નિરાશા ભરેલ અંધકારમાં પણ 'ઉજાસ' શોધું છું.

મહેચ્છાને પોષવા, બસ તને શોધું છું, 

ખુશીમાં પણ એક  'આંસુ' હર્ષનું શોધું છું.

જીવન બની જાય ખુશી એવી 'બંદગી' શોધું છું, 

નિરાકાર આ વિશ્વમાં ઈશ્વરનો 'આકાર' શોધું છું.

શૂન્યથી અનંત સુધી 'જિંદગી' જ એક 'પળ' છે, 

છતાં પણ હે 'જિંદગી',  હું તને શોધું છું.

સંતુષ્ટિનું શોપિંગ

જાત સાથે સેટિંગ કરવું અઘરું છે,
મોત માટે પેકીંગ કરવું અઘરું છે.

બીજાથી હો  ભલે રૂબરૂ સદા માટે,
પોતાનાથી ડેટિંગ કરવું અઘરું છે.

બીજા માટે ભલે રહેતા હોય ઓનલાઇન,
હૃદયથી ચેટિંગ કરવું અઘરું છે.

આજકાલ જમાનો છે મોંઘા મોલનો ,
સંતુષ્ટિનું  શોપિંગ કરવું અઘરું છે.

કંટાળો

ઉનાળાની ગરમી હોય તો 'કંટાળો', શિયાળાની ઠંડી હોય તો પણ 'કંટાળો'

વહેલો સવારે ઉઠવાનું હોય તો 'કંટાળો', રાત્રે મોડે સુધી જાગવાનો 'કંટાળો'

જોઈતી વસ્તુ નથી મળતી તો 'કંટાળો', આમ જુઓ તો કામ કરવાનો 'કંટાળો'

બાળકોને સ્કૂલે જવાનો 'કંટાળો', મોટાઓને કામ કરવાનો 'કંટાળો'

કેટલા લોકોએ જોયો છે આ 'કંટાળો' ?  ખબર છે કેવો દેખાય છે 'કંટાળો' ?

લો બોલો, કોઈને ખબર નથી કેવો દેખાય છે 'કંટાળો', છતાં પણ આવે છે ઘણા બધાને 'કંટાળો'.

છે એવું કોઈ જેને કોઈ દિવસ  ના આવ્યો હોય 'કંટાળો' ?